Μήπως ήρθε η ώρα του Time Attack;
Γράφει ο Μάνος Ράλλης στις 21/06/2016
Τους τελευταίους μήνες παρατηρώ την εμφάνιση ολοένα και πιο ετοιμοπόλεμων, extreme και σε αρκετές περιπτώσεις μελετημένων αυτοκινήτων με χαρακτήρα time attack. Αυτοκίνητα που εμφανίζονται είτε περιστασιακά είτε πιο συχνά στις πίστες των Μεγάρων και των Σερρών στα γνωστά πλέον track days. Παράλληλα οι συμμετοχές στα track days ολοένα και αυξάνονται. Μήπως έχει ο καιρός για τη δημιουργία ενός σοβαρού θεσμού Time Attack στην Ελλάδα;
 
Το Time Attack είναι ουσιαστικά και πρακτικά η πρώτη βαθμίδα αγωνιστικής εμπλοκής που μπορεί να έχει κάποιος με το αυτοκίνητό του. Χωρίς απαραίτητα roll cage στο αυτοκίνητό του, με ένα κράνος, γάντια, σωστή ένδυση και βασικό εξοπλισμό πυρασφάλειας μπορεί να “αγωνιστεί” απέναντι στο χρονόμετρο και στους υπολοίπους συμμετέχοντες της κατηγορίας του όπου βεβαίως στο τέλος βγαίνει και η σχετική κατάταξη με τον νικητή. Χωρίς προσπεράσεις, τριβές, προσκρούσεις κτλ. 
 
Αυτό λοιπόν που παρατηρώ το τελευταίο διάστημα είναι αυτοκίνητα και οδηγοί που συμμετέχουν σε track days και θα ήθελαν να “αγωνιστούν” σε ένα τέτοιο θεσμό ή - ακόμα χειρότερα - οδηγοί που ταξιδεύουν στην Ιταλία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Ακόμα ακόμα σκεφτείτε ότι υπάρχει το Time Attack Bulgarian όπου οι τέσσερις από τους έξι αγώνες τους διεξάγονται στην πίστα των Σερρών και βεβαίως συμμετέχουν και πολλοί Έλληνες οδηγοί. 
 
Γιατί λοιπόν δε γίνεται ένας τέτοιος θεσμός στην Ελλάδα; Παλαιότερα είχαμε διοργανώσεις όπως το GTCC ή το HTTC τα οποία ωστόσο με το πέρασμα του καιρού, την εμφάνιση της κρίσης και την δημιουργία της ΟΜΑΕ ατόνησαν. Ατόνησαν βεβαίως καθώς επιπρόσθετα οι συμμετέχοντες αντιμετωπίζονταν κυρίως εισπρακτικά και όχι ανταποδοτικά κάνοντας λίγους γύρους, με τεχνητά “s” για μείωση της ταχύτητας, χωρίς δηλαδή να το ευχαριστιούνται οι διαγωνιζόμενοι. 
 
Για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί ένα Time Attack στην Ελλάδα δε νομίζω ότι απαιτούνται τρομακτικά και ουτοπικά πράγματα. Βασικότερο όλων θα πρέπει να αλλάξει η αντιμετώπιση της ηγεσίας προς τους συμμετέχοντες. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται εισπρακτικά και μόνον. Θα πρέπει να μπορούν να συμμετέχουν με μικρό κόστος (ενδεικτικά στο Bulgarian Time Attack η συμμετοχή κυμαίνεται από 50€ έως 100€), χωρίς ταυτότητα αθλητού και με το βασικό εξοπλισμό ασφαλείας. Επιπρόσθετα θα πρέπει ο αγώνας να είναι ανταποδοτικός για τον οδηγό. Ούτε τρεις, ούτε πέντε, ούτε δέκα γύροι μόνον. Και πάλι φέρνω παράδειγμα από το γειτονικό θεσμό όπου ο αγώνας περιλαμβάνει από τέσσερα έως και οκτώ (ανάλογα με τον αριθμό των συμμετεχόντων) 15λεπτα σκέλη. 
 
Μέσα στο 2016 έγινε προσπάθεια για να γίνει κάτι σε πίστα στην Ελλάδα. Αυτή αφορούσε έναν αγώνα ταχύτητας έχοντας και υποστηρικτικό αγώνα “ατομικής χρονομέτρησης”. Όμως και πάλι ο αγώνας ανακοινώθηκε καθυστερημένα και απείχε πολύ από τα όσα ανέφερα στην προηγούμενη παράγραφό μου. Οπότε φυσικά δεν είχε καμία τύχη. 
 
Το πιο σημαντικό λάθος όλων νομίζω ότι είναι το ξεκίνημα. Η ΟΜΑΕ προσπαθεί να ζωντανέψει το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας και πλάι σε αυτό να βολέψει τον θεσμό του Time Attack. Ωστόσο αυτήν τη στιγμή οι συμμετοχές που θα μπορούσαν να αγωνιστούν στον 2ο θεσμό είναι πολλαπλάσιες του 1ου. Για εμένα θα ήταν αποδοτικότερο για το 2017 να ξεκινήσει με έναν θεσμό Time Attack και πλάι σε αυτόν να προσπαθήσει να “κολλήσει” το Πρωτάθλημα Ταχύτητας. Ας το δούμε ανάποδα...



lkatdimis
23/06/2016 09:20:50 πμ
Συμφωνω απολυτως...
NickName
E-mail

*(Nickname & Email υποχρεωτικά. Το e-mail σας δε θα εμφανίζεται.)

Σχόλιο :

*Το μέγιστο πλήθος χαρακτήρων που μπορεί να εισαχθεί ανέρχεται στους 350.
 
Παρακαλώ εισάγετε το άθροισμα της πράξης 7 συν 5 :